دیرگاهیست که تنها شده ام
میخندم تا کسی نفهمه چه غمی در سینه دارم
میگمــ" خداحافظ "
کهـ تو چشمــ تـَر کنی و بگـــی:
کجــآ؟ مگه دستــِ خودتهـ این اومدن و رفتن؟
کهـ سفت بغلمــ کنی و بــگی:
هیچ رفتــنی تو کار نیستــ
همین جـآ " به دلتـــ اشاره کنی" جاتهـ تا همیشه
آخرِ سرش محکمــ بگی: شیر فهم شد؟؟
و ـمَن، دل ضعفهـ بگیرم از این همه عاشقانهـ های ِ محکمت!!!
لحظـــهـــ هــایَم مـــال تــو ..
بـه قیمتـــِ صـِـفر " تومــَن"
هَمین کــِ
"تـــو" کِنـــار "مــَـن" باشی
ثروتمــندترین انسانم...
پی نوشت
که مانده باشد
آنقــَــَدر آرام مۓ شوم
کـ ِ فـَـراموش مۓ کنم
بـایـ ـد نفس بکشم ...
پی نوشت:
بَعضے وَقتآ دٍلـم میخوآﬤ ﬤستآمــو بذارم زیرٍ چونَم
چشمـ تو چشم ـ פֿــــﬤ ا
بشم زل بزنمو بهش بگم
"کہ چـــــــــے مَثــــــــــــــــــــلا؟
+دلم آرام است در امن ترین آغوش دنیا...
+چه ازدحامی به پا کرده ای در من! همین تو یک نفر !!
+بیا سیب را با هم گاز بگیریم ؛
گـــور بابای بهشت .
بهشت من آنجاست که تو را بی شرمانه به آغوش می کشم
زیاد فرقی نکرده...
خودِخودشه
فقط اونی که داره باهاش قدم میزنه
" من " نیستم ... !
من چندیست ...
بر باد رفته ام!!!
پی نوشت:
" دیگَر هـَــواى بــرگـرداندنت را نــَـدارم
هـَــرجـا كِـه دلت مى خـــواهــد
بُـــرو فـقــط آرزو مـى كــُنــم ...
وَقتــى دُوبــاره
هـَواى ِ مـن بـه ســـَرت زد آنقــَدر آسمـان ِ دلت بگــیرد كـه .... !.
..بــا هـِـزار شبــ گــریـه آرام نگـــیرى
وَ اَمـا مــَن !!!
بــَركه نـمى گـــَردم هــــ ـــــــیچ
عَطـــر ِ تنـَــــم را هــَـم از کـوچــــه هـای
پشـــت سرم جمـــع می کنــم کـه
لـَــم ندهـــی روی مبــــل های
\"راحتــــی\"
با خــاطــــِـــره هایـم قَـــدم بـــزنی!!! "
+پ.ن
✿ツ فـکــر تـخـریـبــ مـن نـبـاش !
بــه آخَـــر کــه رسـیـــدی
دَسـتـــ تـکـان بـده ،
خــودَم فـرو مـی ریــزم ... !!✿
فریاد بزند ....
اما ....
من جلوی دهانش را میگیرم
وقتی میدانم کسی تمایلی به شنیدن صدایش ندارد ....
... .. . این روزها من خدای سکوت شده ام ....
خفقان گرفته ام
تا
آرامش اهالی ِ دنیا خط خطی نشود!
پی نوشت:
این روزهــــــــا میگذرد؛ اما «مــــن».. از این روزهـــــــا نمیگــــذرم!
+چقدر باید بگذرد تا من در مرور خاطراتم
وقتی از کنار تو رد میشوم
تنم نلرزد...بغضم نگیرد...
+رد پاهایم را پاک می کنم
به کسی نگویید
من روزی در این دنیا بودم.
خدایا
می شود استعـــــفا دهم؟!
کم آورده ام ...!
+
سخـــــن از اعتماد است ،..
خنــــــــده ام م ی گ ی ر د ...
.
و به هر بهانــــــــــــــه ای ،
دلـــم می شكــــــــــــــند ،
گاهــــــی گم می شـــوم
پشــــــت پنجره هـــــــا و
سكوتــــــم را بغـــــــــــض
می كــنم تا نشنـــــــــوند
صـــدای شكستنــــــم را...
دوستی با هر کردم خصم مادر زاد شد
آشیان هرجا گرفتم خانه ی صیاد شد....
نه صدایش را نازک می کرد...
ونه دستانش را" آردی"...
از کجا باید به "گرگ "بودنش شک می کردم
| Design by KHanOomi |
پاي درد دلم
اگر كه بنشيني
كاسه صبرت لبريز
كاغذ حوصله ات مچاله
وگوشهاي دلت زنگ ميزند
اگر كه تنها آمده اي
تا جايي براي
دمي نشستن
پيدا كرده باشي
اينجا بادو باران است
باران خورده
دوام مي آورد
رگبار اينجا را....
من با چتر آمده را
دوست نمیدارم
براي من نه چراغ بيار
و نه دريچه اي
حتي غبار اينجا را
بي دريچه
دوست ميدارم
براي من شانه هايت
و براي دلت
دستمالي بياور
كه اگر خط خطي هايم
خوانا باشند
احتمال گريستن
بسيار است....
عروسک قصه ی من!
گهواره ی خوابت کجاست؟!
.
.
.